Πέμπτη 1 Μαρτίου 2018

Η μάσκα του Οδυσσέα


Πως φτιάχνεις μια μάσκα
ούτε σφιχτή ούτε χαλαρή

Στα Ομηρικά Έπη, ο Οδυσσέας στον Κύκλωπα χρησιμοποίησε μια μάσκα και ένα παγιδευτικό όνομα και στους μνηστήρες με την μεγάλη περσόνα, παρουσιάστηκε με την  μεταμφίεση " μάσκα"  ενός πτωχού ζητιάνου.
Ο Οδυσσέας είναι μυθολογικό πρόσωπο και ως τέτοιο, ήταν ένας και παραμένει. Αυτό λέει ο ρεαλισμός. Σουρεαλισμός είναι υπερρεαλισμός και αλίμονο ένας άνθρωπος, πρότυπο λογικής κάθε εποχής, να μη μπορεί να ξεχωρίσει την κυριολεξία από την παρομοίωση, τη μεταφορά και την αλληγορία. Να μη ξεχωρίζει την ελεγχόμενη τρέλα, από την ανεξέλεγκτη και να μην έχει αυτοέλεγχο, σοφία και να χάνει το μέτρο και την αρμονία.
Όχι μόνο δεν δικαιούται να λέγεται πολεμιστής, αλλά έχει νικηθεί από  τον πιο μικρό τύραννο, που είναι η σκιά και η  σκοτεινή πλευρά και λέγεται αμετροέπεια, απληστία, οκνηρία, φιλαυτία, αγνωσία αλαζονεία και μεγάλη βλακεία.


Η μάσκα του πολεμιστή  δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ σφιχτή, ούτε χαλαρή και να σμιλευτεί στην σιωπή για να είναι στο λόγο αποτελεσματική, η δε Γοητεία απαραίτητη μαζί με την ΤΟΛΜΗ και την Φαντασία, την έμπνευση και την σοφή στρατηγική.

Αστραία ©©

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018

Το Πνεύμα του Πολεμιστή


 
......και η τέχνη της ελευθερίας

Πολεμιστής:Μια αυτοδύναμη μονάδα μάχης.

Η εμπειρία... των εμπειριών είναι να είσαι και να ζεις σαν πολεμιστής.

1. Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ακολουθήσει το μονοπάτι του πολεμιστή συνειδητοποιεί πως έχει αφήσει πίσω του για πάντα την συνηθισμένη ζωή.
Οι συνήθειες του καθημερινού κόσμου δεν τον προφυλάσσουν πια και δεν τον ενδιαφέρουν.
Πρέπει να υιοθετήσει ένα νέο τρόπο ζωής αν θέλει να επιβιώσει.
2. Η δύναμη έγκειται στο είδος γνώσης που διαθέτει ο καθένας.
Τι νόημα έχει να γνωρίζεις άχρηστα πράγματα.
Δεν πρόκειται να μας προετοιμάσουν για την αναπόφευκτη αναμέτρηση μας με το Άγνωστο και ούτε μας βοηθούν να ζήσουμε καλύτερα...
3. Τίποτα σε αυτό τον κόσμο δεν χαρίζεται.
Ότι πρέπει να μάθει κανείς πρέπει να το μάθει ακολουθώντας το δυσκολότερο μονοπάτι.
4. Ο άνθρωπος πορεύεται προ της γνώση όπως στον πόλεμο, με αδιάσπαστη εγρήγορση,
με φόβο, με σεβασμό και απόλυτη αυτοπεποίθηση.
Το να πορεύεσαι προς την γνώση ή τον πόλεμο με οποιοδήποτε άλλο τρόπο είναι λάθος.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι πράξεις ενός τέτοιου ανθρώπου χάνουν τον αδέξιο χαρακτήρα και την επιπολαιότητα που συνήθως διακρίνει τις πράξεις ενός ανόητου.
5. Το να ασχολείται κανείς υπερβολικά με τον εαυτό του και με ένα εγωκεντρικό τρόπο προκαλεί τρομερή εξάντληση.
Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε αυτή την θέση δεν μπορεί να δει και να ακούσει τίποτα άλλο.
Η εξάντληση αυτή τον κάνει να μην μπορεί να δει τα θαύματα που συμβαίνουν γύρω του.
6. Κάθε φορά που ένα άνθρωπος επιχειρεί να μάθει, πρέπει να δουλέψει σκληρά και τα όρια της μάθησης του καθορίζονται από την ίδια την φύση.
Ο φόβος την γνώσης είναι μια φυσική κατάσταση.
Όμως όσο τρομερή και αν είναι η διαδικασία της μάθησης ακόμα πιο τρομερό είναι να αναλογιστεί κανείς την ύπαρξη ενός ανθρώπου... χωρίς γνώση.
7. Το να θυμώνει κανείς με τους ανθρώπους σημαίνει ότι θεωρεί τις πράξεις τους σημαντικές.
Όμως οι πράξεις των ανθρώπων δεν μπορούν να είναι τόσο σημαντικές ώστε να σκιάζουν την μόνη εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση:
Την αναμέτρηση μας με το Άπειρο.
8. Το να νιώθει κανείς σημαντικός τον κάνει δυσκίνητο, αδέξιο, καταναλώσιμο και ματαιόδοξο. Για να γίνει κάποιος πολεμιστής πρέπει να είναι αβαρής, ρευστός και ευπροσάρμοστος. Ούτε σφιχτός, ούτε χαλαρός.
Αυτή είναι η διάθεση του πολεμιστή. [..] Κ. Καστανέντα

 Από τις σκέψεις ενός πολεμιστή


Το Πνεύμα του πολεμιστή δεν είναι προετοιμασμένο για να καλοπερνά
ή να μεμψιμοιρεί, ούτε να χάνει ή να κερδίζει.
Το πνεύμα του πολεμιστή είναι προορισμένο μόνο για να αγωνίζεται

και κάθε αγώνας του μπορεί να είναι η τελευταία μάχη του πάνω στην γη.


Αστραία ©©

Ισορροπία Πολεμιστών


 Θεωρία παιγνίων, υπέροχοι άνθρωποι, φιλόσοφοι με ανοικτά μυαλά

Ισορροπία Νας : «Υπάρχει μια συγκεκριμένη κατάσταση κατά την οποία όλοι οι συμμετέχοντες παρουσιάζουν βέλτιστη ανταπόδοση μεταξύ τους και έτσι καταφέρνουν να έχουν μέγιστο κοινό κέρδος».

Το πρόβλημα της  θεωρίας των  παιγνίων  στην μεγάλη σκακιέρα του κόσμου είναι ο άνθρωπος και  το πρόβλημα  μεθοδολογίας του.

«Ο άνθρωπος είναι ο μεγάλος συμπαίκτης του παιχνιδιού του κόσμου, αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μόνο παίκτης, είναι επίσης ο «εμπαιζόμενος», το άθυρμα». Κ.  Αξελός


Αστραία ©©