Ο Μαγικός Ρεαλισμός του Ομήρου

Υπερρεαλιστικός Όμηρος

«Όλοι μιλούν για ορθολογισμό σε ένα  κόσμο τόσο ανεξέλεγκτα τρελό.»

Δυστυχώς ή ευτυχώς  ο κόσμος δεν είναι μόνο ορθολογικός  διαφορετικά δεν θα υπήρχαν τόσοι πολλοί  ιδεαλιστές, θρησκευόμενοι,  θρησκευτές,    και ονειροπόλοι  ρομαντικοί  συγγραφείς  και ποιητές. Αγαπώ τους  ονειροπόλους ,τους αθεράπευτα ρομαντικούς,  τους  ανορθολογικά τρελούς τον Όμηρο τον Αλέξανδρο τον Λεωνίδα τον   Κολοκοτρώνη  και σας όλους μαζί γιατί είναι σίγουρο πως κάτι μέσα στο αίμα  μας κυλά από  μια  φλόγα  αυτή   που έχει υψωθεί σε αυτό τον  μεσογειακό τόπο, το μέσον της γης

 από τα χρόνια τα παλιά.

Όποιος και να ήταν ο Όμηρος ό,τι και να ήταν, επειδή και τα ελάχιστα λόγια γραπτά ή προφορικά προδίδουν τα βάθη της καρδιάς  έζησε ως κυνηγός πολεμιστής και μίλησε ως ονειρευτής ποιητής.

Είμαστε οι επιλογές μας. Είμαστε ό,τι γράφουμε, ό,τι λέμε αλλά και ό,τι σκεπτόμαστε και ο κόσμος γύρω μας , Η πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα αυτών  των απορροιών. Εμείς τον δημιουργούμε εμείς τον συντηρούμε εμείς τον υποστηρίζουμε, εμείς τον καταστρέφουμε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε που μιλούμε και γράφουμε.

Όλα είναι  ΣΚΕΨΗ και Όλα είναι ΔΡΟΜΟΣ αρκεί να είναι ένα μονοπάτι με καρδιά για να μας κάνει ευτυχισμένους.

Σας ασπάζομαι Αστραία

Καιρός  ίσως για ένα υπερρεαλιστικό μανιφέστο  "πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα".

"Τρισμακάριστε λαέ των Ελλήνων! Τι δύναμη θα είναι για σας η δύναμη του Διόνυσου αν ο θεός της Δήλου κρίνει αναγκαίο να μεταχειρίζεται τέτοιες γητειές για να γιάνει πάνω σας την διθυραμβική σας μέθη. Και ένας αθηναίος γέροντας θα απαντούσε στηλώνοντας πάνω του το υπέροχο βλέμμα του Αισχύλου: Πόσο θα υπέφερε αυτός ο λαός για να μπορέσει να γίνει τόσο ωραίος" !  Και τώρα συντρόφεψε με στην τραγωδία και έλα μαζί μου να θυσιάσουμε στο βωμό των δύο θεοτήτων.» «Νίτσε «η γένεση της τραγωδίας» και ο αντιπενθεϊκός αντιεξουσιαστή Διόνυσος στις Βάκχες με δύο  Ήλιους στον ουρανό.

 Στην συνείδηση, τον Απόλλωνα και  στον Διόνυσο, την διονυσιακή τρέλα, συγκάτοικοι και οι δυο στους Δελφούς.

Και τώρα συντρόφεψε με,  ποιητή

  σε ένα σουρεαλισμό  χωρίς όρια  και έλα μαζί μου  στην πέρα πάνω μέσα  πραγματικότητα στην  Πολιτεία την Ομηρική.

Για ένα υπερρεαλισμό χωρίς όρια!

Αστραία ©©

Η μάσκα του Οδυσσέα

Η μάσκα του πολεμιστή

Πως φτιάχνεις μια μάσκα

ούτε σφιχτή ούτε χαλαρή

Στα Ομηρικά Έπη, ο Οδυσσέας στον Κύκλωπα χρησιμοποίησε μια μάσκα και ένα παγιδευτικό όνομα και στους μνηστήρες με την μεγάλη περσόνα, παρουσιάστηκε με την  μεταμφίεση " μάσκα"  ενός πτωχού ζητιάνου.

Ο Οδυσσέας είναι μυθολογικό πρόσωπο και ως τέτοιο, ήταν ένας και παραμένει. Αυτό λέει ο ρεαλισμός. Σουρεαλισμός είναι υπερρεαλισμός και αλίμονο ένας άνθρωπος, πρότυπο λογικής κάθε εποχής, να μη μπορεί να ξεχωρίσει την κυριολεξία από την παρομοίωση, τη μεταφορά και την αλληγορία. Να μη ξεχωρίζει την ελεγχόμενη τρέλα, από την ανεξέλεγκτη και να μην έχει αυτοέλεγχο, σοφία και να χάνει το μέτρο και την αρμονία.

Όχι μόνο δεν δικαιούται να λέγεται πολεμιστής, αλλά έχει νικηθεί από  τον πιο μικρό τύραννο, που είναι η σκιά και η  σκοτεινή πλευρά και λέγεται αμετροέπεια, απληστία, οκνηρία, φιλαυτία, αγνωσία αλαζονεία και μεγάλη βλακεία.

Η μάσκα του πολεμιστή  δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ σφιχτή, ούτε χαλαρή και να σμιλευτεί στην σιωπή για να είναι στο λόγο αποτελεσματική, η δε Γοητεία απαραίτητη μαζί με την ΤΟΛΜΗ και την Φαντασία, την έμπνευση και την σοφή στρατηγική.

Αστραία ©©

Το Πνεύμα του Πολεμιστή

 

......και η τέχνη της ελευθερίας

Πολεμιστής:Μια αυτοδύναμη μονάδα μάχης.

Η εμπειρία... των εμπειριών είναι να είσαι και να ζεις σαν πολεμιστής.

1. Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ακολουθήσει το μονοπάτι του πολεμιστή συνειδητοποιεί πως έχει αφήσει πίσω του για πάντα την συνηθισμένη ζωή.
Οι συνήθειες του καθημερινού κόσμου δεν τον προφυλάσσουν πια και δεν τον ενδιαφέρουν.
Πρέπει να υιοθετήσει ένα νέο τρόπο ζωής αν θέλει να επιβιώσει.
2. Η δύναμη έγκειται στο είδος γνώσης που διαθέτει ο καθένας.
Τι νόημα έχει να γνωρίζεις άχρηστα πράγματα.
Δεν πρόκειται να μας προετοιμάσουν για την αναπόφευκτη αναμέτρηση μας με το Άγνωστο και ούτε μας βοηθούν να ζήσουμε καλύτερα...
3. Τίποτα σε αυτό τον κόσμο δεν χαρίζεται.
Ότι πρέπει να μάθει κανείς πρέπει να το μάθει ακολουθώντας το δυσκολότερο μονοπάτι.
4. Ο άνθρωπος πορεύεται προ της γνώση όπως στον πόλεμο, με αδιάσπαστη εγρήγορση,
με φόβο, με σεβασμό και απόλυτη αυτοπεποίθηση.
Το να πορεύεσαι προς την γνώση ή τον πόλεμο με οποιοδήποτε άλλο τρόπο είναι λάθος.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι πράξεις ενός τέτοιου ανθρώπου χάνουν τον αδέξιο χαρακτήρα και την επιπολαιότητα που συνήθως διακρίνει τις πράξεις ενός ανόητου.
5. Το να ασχολείται κανείς υπερβολικά με τον εαυτό του και με ένα εγωκεντρικό τρόπο προκαλεί τρομερή εξάντληση.
Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε αυτή την θέση δεν μπορεί να δει και να ακούσει τίποτα άλλο.
Η εξάντληση αυτή τον κάνει να μην μπορεί να δει τα θαύματα που συμβαίνουν γύρω του.
6. Κάθε φορά που ένα άνθρωπος επιχειρεί να μάθει, πρέπει να δουλέψει σκληρά και τα όρια της μάθησης του καθορίζονται από την ίδια την φύση.
Ο φόβος την γνώσης είναι μια φυσική κατάσταση.
Όμως όσο τρομερή και αν είναι η διαδικασία της μάθησης ακόμα πιο τρομερό είναι να αναλογιστεί κανείς την ύπαρξη ενός ανθρώπου... χωρίς γνώση.
7. Το να θυμώνει κανείς με τους ανθρώπους σημαίνει ότι θεωρεί τις πράξεις τους σημαντικές.
Όμως οι πράξεις των ανθρώπων δεν μπορούν να είναι τόσο σημαντικές ώστε να σκιάζουν την μόνη εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση:
Την αναμέτρηση μας με το Άπειρο.
8. Το να νιώθει κανείς σημαντικός τον κάνει δυσκίνητο, αδέξιο, καταναλώσιμο και ματαιόδοξο. Για να γίνει κάποιος πολεμιστής πρέπει να είναι αβαρής, ρευστός και ευπροσάρμοστος. Ούτε σφιχτός, ούτε χαλαρός.
Αυτή είναι η διάθεση του πολεμιστή. [..] Κ. Καστανέντα

 Από τις σκέψεις ενός πολεμιστή

Το Πνεύμα του πολεμιστή δεν είναι προετοιμασμένο για να καλοπερνά
ή να μεμψιμοιρεί, ούτε να χάνει ή να κερδίζει.
Το πνεύμα του πολεμιστή είναι προορισμένο μόνο για να αγωνίζεται
και κάθε αγώνας του μπορεί να είναι η τελευταία μάχη του πάνω στην γη.

Αστραία ©©